شعری نه چندان جدید

تخت خوابیده

خانه خوابیده

ساعت اما سال هاست

که بیست و چهار بار در شبانه روز

ونگ می زند

من خواب بودم

                     که زن

دست کرد توی شعر

شعر را کرد

                   و به من داد

پاره اش کردم

کردم

کردم

کردم

که فوّاره زد

              سفید و بی انتها

بس که هرزه پیچیده بود به من

بند نمی آمد و به آب نداده بودمش

                                           هیچ وقت و آن بار

آب از سرم گذشت و بند هم به آب داد و من فقط می کردم و

                                                                زن هم شعر را کرد و

                                                 هم داد به من

 گروهی خوابیدیم

خواب ِ خواب بودند

نه خودارضایی جواب می داد

                                         نه سکس گروهی

از سکس ها که در رفتم،به حمام خوردم

زن در اتاق

بساط تخت را جمع می کرد و آب

                                      ملافه و دامنش را لکه دار کرده بود

می گفت:

"نترس"              به آی یو دی اَش اعتماد داشت

"نترسیده ام

              برایم آنقدر تخم مانده که آخر هفته را خاویار نخوری"

حمام کردم

حال نداد

              که زودتر برگشتم به اتاق

 

زن خوابیده

من خوابیده

ساعت اما

           بیدارمان می کند

که تخت بخوابد

/ 0 نظر / 7 بازدید