جاده رویاها

سیروان خسروی را بهترین تنظیم کننده ی ایران می دانم و سبکش را منحصر به فرد.حتی دیگر تنظیم کنندگان خوش نام موسیقی،حالا چند سالی از او عقب افتاده اند چرا که قدرت ریسک و تجربه گرایی او را ندارند.دقت شود که من در ابتدا دارم حساب سیروان خسروی تنظیم کننده را با سیروان خسروی خواننده جدا می کنم.سیروان از همان آلبوم اولش (تو خیال کردی بری)من را شگفت زده کرد،شنیدن دوباره ی آن آلبوم و مقایسه اش با کارهای جدید سیروان و از طرفی با کارهای معاصر همان آلبوم،دو نکته را به خوبی روشن می کند .اول:سیر صعودی بدون وقفه ی او در امر تنظیم و حتی خوانندگی و دوم:فاصله ی بعید او از سایر همکارانش و افق های بلندتری که در حرفه اش می بیند.این ویژگی به خصوص در آلبوم جدید او (جاده رویاها) به خوبی حس می شود.یادم می آید زمانی که آلبوم "ساعت 9" منتشر شد،می گفتم:"سیروان این آلبوم را نداده تا بخواهد مثل بقیه چند تراک بخواند،بلکه می خواسته قدرت تنظیمش را به رخ بکشد و وارد تجربه ی فضاهای جدیدی بشود که هیچ خواننده ای حاضر به ریسک روی آنها نیست".و حالا جاده رویاها چند قدم دیگر این اندیشه را پیش برده و سیروان را یک قدم دیگر به جهانی شدن نزدیک کرده.آهنگ هایی که از نظر تنظیم و حتی اجرای خواننده یک سر و گردن از نمونه های عالی خارجی هم سبکش بالاتر قرار می گیرند.از اینها که بگذریم صدای سیروان پخته تر و محکم تر شده که این هم ناشی از بالاتر رفتن سن اوست و هم تجربه ای که طی این سال ها به دست آورده.

/ 0 نظر / 5 بازدید